تبلیغات
هیئت یاوران مهدی (عج) - قم - راز بیماری امام سجاد درکربلا
منوی اصلی
موضوعات وبلاگ
لینک دوستان
نویسندگان
نظرسنجی
سلام.به این پایگاه اینترنتی چه امتازی میدهید؟ (از 20 نمره)






آمار وبلاگ
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • کل بازدیدها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین به روز رسانی :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل مطالب :


راز بیماری امام سجاد  درکربلا 1    

امام سجاد تنها در كربلا مدت كوتاهی بیمار بوده است و پس از آن بهبود یافته و در حدود 35 سال همچون سایر ائمه از سلامت جسمانی برخوردار بوده است.
بی شك بیماری موقت آن حضرت در آن حادثه عنایت و لطف خداوندی بوده است تا بدین وسیله از وظیفه جهاد معذور گردد و وجود مقدسش از خطر كشتار مزدوران یزید محفوظ بماند و از این رهگذر رشته امامت تداوم یابد. اگر حضرت بیمار نبود می بایست در جهاد با یزیدیان شركت كند و در این صورت همچون سایر فرزندان و یاران پدرش به شهادت می رسید و نور هدایت خاموش می شد.
سبط ابن الجوزی می نویسد: علی بن الحسین چون بیمار بود كشته نشد.[1]
محمد بن سعد می نویسد: آن روز (روز عاشورا) كه علی بن الحسین همراه پدرش بود، بیست و سه یا بیست و چهار سال داشت و هر كس بگوید كه او در آن زمان كوچك بوده و موی بر نیاورده بوده، بی اساس است بلكه او آن روز بیمار بود و به همین جهت در جنگ شركت نكرد.[2]
ذهبی می گوید: چون مریض بوده شهید نشده است.[3]
شیخ كلینی از امام باقر روایت می كند كه امام حسین در حادثه عاشورا در لحظات آخر برخی امانت ها را به دخترش فاطمه سپرد كه به علی بن الحسین انتقال بدهد. زیرا امام سجاد سخت بیمار بودند.[4]

ابن عنبه می گوید: حضرت در نبرد شركت نكرد زیرا بیمار بود.[5] 
1-تذكرة الخواص، ص324.
2- طبقات ابن سعد، ج5، ص105.
3- شذرات الذهب، ج1،ص 105.
4- كافی، باب علی بن الحسین0ع)، حدیث اول؛ اعلام الوری، ص152.
5- عمدة الطالب، ص173.

راز بیماری امام سجاد  درکربلا 2    

از زبان سیدالساجدین این گونه روایت است كه شب عاشورا هنگامی كه حضرت یاران خویش را گرد آورد تا با آنان گفتگو كند من نیز كه بیمار بودم نزدیك آنان رفتم تا سخنان حضرت را بشنوم. «و انا اذا ذاك مریض.»[6]
برای روشن شدن این مطلب و اینكه جای هیچ شك و شبهه ای باقی نماند در ادامه به قسمتی از جریان حادثه كربلا اشاره می نمایم:
هنگامی كه امام حسین  تنها ماند و به هر سو نگاه كرد، برای خود یار و یاوری ندید، صدا زد: 
«هل من ذاب یذب عن حرم رسول الله؛ آیا كسی هست كه از حرم رسول خدا حمایت و دفاع كند؟!...»
این سخن آنچنان جگر سوز بود كه وقتی بانوان حرم، آن را شنیدند، صدای گریه ی آنها بلند شد، در این هنگام امام سجاد كه سخت بیمار و در بستر بود برخاست و به زحمت از خیمه اش بیرون آمد، به قدری ناتوان بود كه نمی توانست شمشیر خود را حمل كند.
ام كلثوم  تا نگاهش به حضرت افتاد فریاد زد: به خیمه برگرد. امام سجاد فرمود: ای عمّه، مرا رها كن تا در ركاب پسر رسول خدا با دشمن بجنگم.
امام حسین متوجه شد و فریاد زد: ای ام كلثوم، او را نگهدار، تا زمین از نسل آل محمد خالی نماند.[7]

6- ارشاد، ج2، ص91.
7- سوگنامه آل محمّد، نوشته محمّدی اشتهاردی، ص333.
منبع: سیره پیشوایان، ص235؛ امام سجاد الگوی زندگی، ص26?‌.